Słowniczek stolarski

Pojęcia, które pojawiają się w planerze, rozpisie i kalkulatorach. Przy wielu polach w planerze znajdziesz znak zapytania — prowadzi właśnie tutaj.

AGD do zabudowy: Sprzęty montowane wewnątrz szafek (piekarnik, zmywarka, lodówka). Planer rezerwuje dla nich niszę o wymiarach z instrukcji producenta; same urządzenia nie wchodzą do rozpisu ani kosztu.
Blat: Płyta robocza na szafkach dolnych: laminowana, kompaktowa, kamienna lub drewniana. Ma wycięcia pod zlew i płytę grzewczą, a w narożnikach łączy się na styk albo na jery.
Blenda: Pasek płyty, który zamyka szczelinę między szafką a ścianą, sufitem lub inną szafką. Dzięki niej fronty mogą się otwierać, a zabudowa wygląda na dopasowaną do wnęki.
Cokół: Listwa lub deska zasłaniająca nóżki szafek stojących, przy podłodze. Zwykle cofnięta za front o kilka centymetrów, żeby nie zahaczać stopami.
Formatka: Pojedynczy element wycięty z płyty na konkretny wymiar, np. bok szafki 720 × 560 mm. Rozpis formatek to lista wszystkich elementów do cięcia, z wymiarami, materiałem i oklejaniem.
Front: Widoczna część szafki od przodu: drzwi, czoło szuflady, klapa. Front często ma inny dekor niż korpus.
HDF: Cienka (zwykle 3 mm), twarda płyta pilśniowa. Używana na plecy szafek i dna szuflad.
Konfirmat: Wkręt meblowy do skręcania elementów z płyty pod kątem prostym, np. boku z wieńcem.
Korpus: Skrzynia szafki bez frontów: dwa boki, wieniec dolny i górny (albo listwy), plecy i półki. To na korpusie wiszą drzwi i jeżdżą szuflady.
Nóżki meblowe: Regulowane nóżki pod szafkami stojącymi. Ich wysokość decyduje o wysokości cokołu i pozwala wypoziomować zabudowę na krzywej podłodze.
Obrzeże (okleina): Wąski pasek z PCV lub ABS przyklejany na krawędź formatki, żeby zakryć surowy wiór i ochronić go przed wilgocią. W rozpisie widać, które krawędzie oklejamy i jaką grubością (np. 0,8 lub 2 mm).
Okucia: Wszystko, co nie jest płytą, a sprawia, że mebel działa: zawiasy, prowadnice, podnośniki, uchwyty, nóżki, złączki. Lista okuć to zakupy do hurtowni okuć.
Płyta laminowana: Płyta wiórowa pokryta dekorem (kolorem lub wzorem drewna), najczęściej 18 mm grubości. Podstawowy materiał na korpusy i fronty mebli na wymiar.
Podnośnik (np. Aventos): Mechanizm do frontów otwieranych do góry w szafkach wiszących. Dobiera się go do wagi i wysokości frontu.
Prowadnica szuflady: Mechanizm, po którym jeździ szuflada (np. Blum, GTV). Od typu prowadnicy zależą wymiary boków, tyłu i dna szuflady.
Rozkrój: Plan ułożenia formatek na arkuszu płyty tak, żeby było jak najmniej odpadu. Robi go hurtownia przy cięciu albo program do rozkroju.
Słój (kierunek wzoru): Kierunek wzoru drewna na dekorze. Przy dekorach drewnopodobnych słój musi iść w tę samą stronę na sąsiednich frontach, dlatego formatki z takim dekorem nie mogą być dowolnie obracane przy cięciu.
Słupek: Wysoka szafka od podłogi prawie do sufitu, np. na lodówkę, piekarnik lub jako spiżarnia.
Splash (panel ścienny): Panel na ścianie między blatem a szafkami wiszącymi. Chroni ścianę przed wodą i tłuszczem; może być z płyty, szkła lub kompaktu.
System 32 mm: Standard rozmieszczenia otworów w bokach szafek co 32 mm. Dzięki niemu zawiasy, prowadnice i półki pasują do siebie bez ręcznego mierzenia.
Wieniec: Poziomy element korpusu na górze (wieniec górny) lub na dole (wieniec dolny), łączący boki szafki.
Zawias puszkowy: Zawias meblowy wpuszczany w front w otwór 35 mm. Liczba zawiasów zależy od wysokości i wagi drzwi — policzy je kalkulator zawiasów.